Γιατί ενώ επενδύονται επί 6 χρόνια 88 δισ. οι ελληνικές τράπεζες έχουν αποτύχει; - Γιατί και η νέα ανακεφαλαιοποίηση θα αποτύχει;

Όταν οι τράπεζες έχουν χάσει την οικονομική τους ελευθερία είναι σαν να λες σε ένα δρομέα ταχυτήτων τρέξε με χειροπέδες.

Ένας από τους βασικούς λόγους που η ελληνική οικονομία έχει παταγωδώς αποτύχει και οι κυβερνήσεις υποχρεωθεί να εφαρμόσουν τρία μνημόνια είναι το γεγονός ότι η διαδικασία εξυγίανσης των τραπεζών απέτυχε.

Η ύπαρξη τριών μνημονίων αποδεικνύει την αποτυχία των 2 προηγούμενων και η τρίτη κατά σειρά ανακεφαλαιοποίηση στις τράπεζες αποδεικνύει την αποτυχία των δύο προηγούμενων.

Στην Ελλάδα, σε αντίθεση με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία όπου εφαρμόστηκαν μνημόνια και επλήγησαν οι τράπεζες έχει συμβεί κάτι μοναδικά αρνητικό.

Ελληνική οικονομία και ελληνικές τράπεζες αποτελούν απόλυτα συγκοινωνούντα δοχεία και δυστυχώς σε περιόδους κρίσεων αυτοτροφοδοτούν το πρόβλημα.

Στην Ιρλανδία το πρόβλημα ήταν οι τράπεζες, πρόβλημα που λύθηκε με την NAMA.

Οι Ιρλανδικές τράπεζες μετάφεραν 74 δισεκ. προβληματικά στεγαστικά δάνεια στην NAMΑ και μετά ανακεφαλαιοποιήθηκαν.

Η οικονομία της Ιρλανδίας τράβηξε από τον βούρκο της χρεοκοπίας τις τράπεζες.

Στην Πορτογαλία κάτι αντίστοιχο συνέβη με την διαφορά ότι η οικονομία της χώρας δεν ήταν τόσο χάλια και οι τράπεζες δεν ήταν τόσο χάλια.

Γιατί απέτυχε η Ελλάδα και μαζί απέτυχαν και οι τράπεζες;

Λειτουργεί προφανώς η θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων, αυτοτροφοδοτούμενη κρίση που σπαταλάει δισεκατομμύρια.

Όμως μόνο αυτή η ερμηνεία δεν εξηγεί δομικά την αιτία του προβλήματος.

Το πρόβλημα ξεκίνησε όταν αποφασίστηκε στον βωμό του PSI+ να χρεοκοπήσουν τις ελληνικές τράπεζες.

Όσο και αν θεωρείται τραβηγμένο, η χρεοκοπία των τραπεζών ήταν συνειδητή επιλογή με την διαφορά ότι η τότε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ είχε μεριμνήσει για την άμεση ανακεφαλαιοποίηση.

Χρεοκόπησαν τις τράπεζες, βρέθηκαν – πλην της Alpha – με αρνητικές καθαρές θέσεις δηλαδή όχι με μηδέν κεφάλαια αλλά με αρνητικά κεφάλαια.

Εν συνεχεία δανείστηκαν για να τις διασώσουν το περίφημο πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης των 50 δισεκ. ευρώ.

Οι τράπεζες χρεοκόπησαν λόγω του haircut για να διασωθεί και καλά η Ελλάδα και η Ελλάδα που και καλά διασώθηκε ξαναδανείστηκε για να διασώσει τις τράπεζες που το ίδιο χρεοκόπησε.

(Δεν θα δεχθούμε ποτέ ότι οι διοικήσεις χρεοκόπησαν τις τράπεζες είναι ένας μύθος μια προπαγάνδα αποτυχημένων πολιτικών.

Έκαναν πολλά λάθη αλλά δεν ευθύνονται για την χρεοκοπία)

Επαναλειτούργησε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα πάνω σε μια ακραία λανθασμένη βάση.

Χρεοκοπία και εν συνεχεία δανειακά κεφάλαια.

Η δεύτερη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τα 50 δισεκ. (η πρώτη ανακεφαλαιοποίηση ήταν τα 5 δισεκ. των προνομιούχων μετοχών του 2009) δημιούργησε την ακραία στρεβλωμένη έννοια του μη βιώσιμου τραπεζικού χρέους.

Η Ελλάδα αποφάσισε να στηρίξει τις τράπεζες με όρους σχέσης χρέους προς ΑΕΠ και όχι με όρους αγοράς.

Οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν το 2013 με 25 δισεκ. και 15 δισεκ. κατέληξαν σε funding gap.

Αυτά τα 25 δισεκ. δεν ήταν επαρκή για την ανακεφαλαιοποίηση 4 τραπεζών με μέσο σταθμικό ενεργητικό 230 δισεκ. ή συνολικό 345 δισεκ.

Δεν επαρκούσαν τα 25 δισεκ. γιατί τον Μάρτιο – Μάιο του 2015 οι ελληνικές τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν για τρίτη φορά με 8,3 δισεκ. από ιδιώτες αλλά και πάλι δεν επαρκούσε και αυτή η ανακεφαλαιοποίηση γιατί τώρα η Ευρώπη έχει σχεδιάσει ένα αποθεματικό κεφάλαιο 25 δισεκ. για τις ελληνικές τράπεζες.

2009 προνομιούχες 5 δισεκ.

2013 πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης 50 δισεκ. που χρησιμοποιήθηκαν τα 40 δισεκ.

2014 πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης 8,3 δισεκ. από ιδιώτες

2015 πρόγραμμα ανακεφαλαιοποίησης με αποθεματικό κεφάλαιο 25 δισεκ.

Συνολικά 88 δισεκ. ευρώ σε προγράμματα για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών που οδηγούν στο τίποτε στο μηδέν.

Με όρους μέσου σταθμισμένου ενεργητικού 230 δισεκ. τα 88 δισεκ. που ήταν τα 4 προγράμματα ανακεφαλαιοποίησης θα έπρεπε οι τράπεζες να διαθέτουν core tier 1 δηλαδή δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας 38% τον υψηλότερο στον πλανήτη.

Μέχρι εδώ άσχημα τα πράγματα.

Προγράμματα 88 δισεκ. που δεν οδήγησαν πουθενά στην κυριολεξία στο τίποτε.

Ποια είναι η αιτία της αποτυχίας των ελληνικών τραπεζών;

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε το τεράστιο έλλειμμα εμπιστοσύνης πολιτών προς τις τράπεζες που οδήγησε σε απόσυρση 119 δισεκ. καταθέσεων.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε τα 100 δισεκ. προβληματικά δάνεια.

Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε την εντυπωσιακά υψηλή αλληλεξάρτηση των τραπεζών από την ελληνική οικονομία.

Θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες μαζί αλληλοεπιδρώντας και αλληλοεπηρεάζοντας.

Όμως η βασική αιτία είναι το μη βιώσιμο τραπεζικό χρέος.

Όταν οι 4 ελληνικές τράπεζες Εθνική, Πειραιώς, Eurobank και Alpha έχουν δανειστεί 5 δισεκ. με τις προνομιούχες (έχουν επιστραφεί τα 2,5 δισ) δανείστηκαν 25 δισεκ. της δεύτερης ανακεφαλαιοποίησης χωρίς την χρηματοδότηση 15 δισεκ. του funding gap και προγραμματίζεται νέο πλάνο ανακεφαλαιοποίησης με αποθεματικό κεφάλαιο 25 δισεκ. δηλαδή πολλά….ΔΑΝΕΙΚΑ κεφάλαια πως το τραπεζικό σύστημα θα λειτουργήσει έχοντας χάσει την οικονομική τους ελευθερία.

Τα προγράμματα διάσωσης – ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών στην Ελλάδα και η δανεική ρευστότητα 130 δισεκ. από το ευρωσύστημα αποτελούν οικονομική σκλαβιά για τις ελληνικές τράπεζες.

Όταν οι τράπεζες έχουν χάσει την οικονομική τους ελευθερία είναι σαν να λες σε ένα δρομέα ταχυτήτων τρέξε με χειροπέδες.

Οι τράπεζες είναι οργανισμοί πίστης και εμπιστοσύνης και ταυτόχρονα ο πυρήνας της λειτουργίας τους είναι η οικονομική ελευθερία.

Ποιος τραπεζίτης σήμερα είναι ελεύθερος να λειτουργήσει με όρους τραπεζικούς;

Η Κατσέλη, ο Σάλλας, ο Καραμούζης ή ο Μαντζούνης κανείς δεν είναι ελεύθερος να διοικήσει γιατί απλά δεν διαθέτει οικονομικά ελεύθερες τράπεζες.

Οι τράπεζες λειτουργούν πάνω στην λογική να τους χρωστούν και όχι να χρωστούν οι ίδιες.

Στην 4η φάση ανακεφαλαιοποίησης με το αποθεματικό κεφάλαιο 25 δισεκ. ας υποθέσουμε ότι η εκτίμηση 9 με 16 δισεκ. νέα κεφάλαια καταλήξει τελικώς σε 12 δισεκ. νέα κεφάλαια.

Οι ελληνικές τράπεζες θα ανακεφαλαιοποιηθούν και αυτή η ανακεφαλαιοποίηση θα είναι συνέχεια στο ίδιο μοτίβο, τράπεζες χωρίς οικονομική ελευθερία.

Και η 4η ανακεφαλαιοποίηση με μαθηματική ακρίβεια θα αποτύχει παταγωδώς.

Όλοι μιλούν για το πρόβλημα των NPLs, για τις καταθέσεις που σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποτιμηθούν, όντως είναι πολύ μεγάλα προβλήματα.

Δεν είναι πρόβλημα ότι το 50% των δανείων είναι προβληματικά ή ότι οι καταθέσεις έχουν μειωθεί 50%;

Προφανώς και είναι τεράστια προβλήματα.

Όμως δυστυχώς υπάρχει και ένα άλλο πρόβλημα μεγαλύτερο η απώλεια της οικονομικής ελευθερίας.

Οι τράπεζες δανείζονται κεφάλαια που πρέπει να επιστρέψουν, δανείζονται ρευστότητα που πρέπει να επιστρέψουν.

Το λάθος που οδήγησε στην χρεοκοπία την Ελλάδα, επαναλαμβάνεται – χωρίς κανείς να έχει διδαχθεί – και στις τράπεζες.

Αν όχι το 2016, το 2017 πάλι θα μιλάμε για ανάγκη νέων κεφαλαίων και 5η ανακεφαλαιοποίηση θα έρθει και ίσως χρειαστεί και 6η ανακεφαλαιοποίηση.

Πέτρος Λεωτσάκος

Σχόλια